به نقل از خانم دکتر فاطمه  طباطبائی  - همسر مرحوم حاج احمد آقا خمینی   

همان طور که می دانید در دین اسلام  ، زن از نظر کار در خانه در قبال شوهر  وظیفه ای بر عهده ندارد .البته ، همچنان که امام نیز توصیه می کردند ، وقتی زندگی بر اساس محبت و تفاهم باشد ، مشکلات و مسایل برطرف می شود . در خانواده وظایف متقابل است ، اگر در جایی گفته شده است که کار منزل جزء وظایف زن نیست ، در جایی دیگر بر تبعیت و اطاعت زن از شوهر تاکید می شود تا نظام خانواده منسجم و مستحکم باشد. به همین دلیل ، امام هرگز به خانم دستور کاری را نمی دادند . خانم تعریف می کردند که وقتی دکمه ای از پیراهنشان می افتاد ، می گفتند :

 می شود این را بدهید بدوزند ؟

نمی گفتند : «خودت بدوز » واحیانا اگر روز بعد دوخته نشده بود ، نمی گفتند : «چرا ندوخته اید؟»

می گفتند : کسی نبود بیاید بدوزد ؟

تا آخر عمرشان هرگز به خانم نگفتند : «یک لیوان آب به من بده » اما خودشان مکررا این کار را برای خانم می کردند .مثلا می دانستند خانم فراموش می کنند قرصشان را بخورند و آن را به این ترتیب یادآوری می کردند .

از یک طرف رفتارشان این گونه بود ولی از طرف دیگر قیودی نیز داشتند . مثلا همسرشان می بایست در مورد رفت و آمد با خانواده های تازه آشنا با ایشان  مشورت می کرد . امام به خانم گفته بودند که به طور ناشناس به  خانه کسی نروند ، چون ممکن است خانواده منـاسبـی نباشد .اگر خانم بیرون می رفت ، حتما بایستی به ایشان می گفت که کجا می خواهد برود. گرچه امام در رابطه با خارج از خانه ، چنین قیودی قرار داده بودند ، در داخل خانه آزادی مطلق وجود داشت . از همان ابتدا به خانم گفته بودند که ملاکشان تبعیت از شرع و عمل به واجبات است . مثلا در آن زمان ، لباس آستین کوتاه در خانه برای دختر یک روحانی پسندیده نبود ، اما امام می گفتند :

در خانه اشکال ندارد ، چون خلاف شرع نیست . اما در بیرون خانه باید کاملا پوشیده باشید .